บทที่ 8 วันหยุด
ในเดือนสิงหาคม Andrea หยุดทำงานที่บาร์ของ Zsolt เราใช้เวลาในช่วงวันหยุดอย่างมีความสุขด้วยการทาสีห้องเล็กๆในแฟลตของเรา ซึ่งมันเป็นห้องที่เตรียมไว้สำหรับลูกของเรา และลูกสาวของเราก็เกิดขึ้นมาในวันที่16 กันยายน เราตั้งชื่อให้เธอว่า Kati หลังจากนั้นทุกอย่างในชีวิตของเราก็เปลี่ยนไปเพราะเด็กคนนี้ มันเป็นงานหนักมากแต่ก็ทำให้มีความสุข ในช่วงนั้นผมยุ่งมากและก็ทำให้ผมลืมเรื่องที่เกิดขึ้นที่ Felka Utca
เราตัดสินใจที่จะไปอังกฤษตอนคริสต์มาส ผมต้องการให้พ่อแม่และครอบครัวของผมได้เจอ Kati และนี่ก็เป็นเวลาที่เหมาะสม แต่เราก็ค้นพบว่ามันเป็นการยากเหลือเกินที่จะไปเที่ยวในวันหยุดกับลูกเล็กๆ เราต้องเตรียมของไปมากจริงๆ มันทำให้เราเสียเวลากว่าเราจะเตรียมของเสร็จ
เรานั่งเครื่องบินจาก Budapestไป สนามบินHeathrow Londonในวันที่ 22 ธันวาคม พ่อแม่ของผมขับรถมารับผมและพากลับบ้าน ในหมู่บ้าน Swindon ใกล้ๆ London เราใช้เวลาประมาณ1ชั่วโมงจากสนามบิน ทุกคนดีใจมาก นี่เป็นครั้งที่สามที่ Andrea มาเยี่ยมพ่อแม่ของผม และเป็นครั้งที่สองที่เธอมาในวันคริสต์มาสของอังกฤษ ในครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่เรามีเด็กเล็กๆในครอบครัวของเรา และแน่นอน Kati ก็เป็นจุดศูนย์กลางความสนใจของทุกๆคน วันต่อมา แม่ของผมบอกเราว่า เธอจะดูแล Kati ให้เรา ดังนั้น ผมและ Andrea ก็ไปในเมือง Swindon เพื่อซื้อของตกแต่งในเทศกาลคริสต์มาส ในเมืองช่างสดใส มีแสงไฟและต้นคริสต์มาสทั่วทุกหนทุกแห่ง ร้านค้าทุกร้านวุ่นวายมาก มีคนไปซื้อของมากมาย แต่เราก็พอใจและก็ได้ของขวัญกลับไปเตรียมไว้สำหรับคริสต์มาสพิเศษๆแบบฮังการีของเรา เย็นวันนั้น พ่อของผมออกไปกินเลี้ยงคริสต์มาสที่สำนักงานและ Andrea ก็เหนื่อยมากหลังจากที่เข้าไปในเมือง ผมจึงตัดสินใจที่จะไปผับในหมู่บ้านเพื่อไปหาเพื่อนเก่าๆ ที่นั่นผมเจอเพื่อนบ้านคนสองคนและก็ได้คุยกับพวกเขาพักใหญ่ๆ แต่ผมก็ไม่พบเพื่อนของผมเลย ผมกำลังเดินออกจากร้านขณะที่ Paul Harrisก็เดินเข้ามา
Paul เป็นหนึ่งในเพื่อนที่สนิทมากๆของผมที่โรงเรียน แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านนี้ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่ผมมาเยี่ยมพ่อแม่ของผม เขามีอาชีพเป็นนักหนังสือพิมพ์และอาศัยในหลายที่ต่างๆกัน ตั้งแต่เราจบจากโรงเรียนมา
“Paul !” ผมเรียกขณะที่เขาเดินเข้ามาในบาร์
“John” เขาพูด “ ดีจริงๆที่ได้เจอนาย
“เช่นกัน Paul” ผมตอบ ฉันกำลังจะออกไปแล้วละ ไม่มีเพื่อนเก่าของเราคนไหนอยู่ที่นี่เลย
“ ไม่ ”เขาพูดอย่างเศร้าๆ ส่วนมากไปที่อื่น เพื่อหางานและภรรยา!
“นายอยากดื่มอะไรหน่อยไหม” ผมถาม
“ขอเบียร์แรงๆสักไพน์ก็แล้วกัน John” เขาตอบ
เราเดินไปนั่งดื่มกันที่มุมเงียบๆของผับและก็เริ่มเล่าเรื่องของตัวเองให้อีกฝ่ายฟัง
“ฉันกลับมาร่วมงานคริสต์มาสกับครอบครัวน่ะ” เขาบอก
“มาคนเดียวหรือ” ผมพูดขณะที่ถามตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Liz ภรรยาของเขา
“เกรงว่าจะเป็นอย่างนั้น”เขาพูดขณะที่มองที่เบียร์ของเขา“ Liz จากฉันไปเมื่อฤดูร้อนนี้”
“ ฉันขอโทษ” ผมตอบ “ ฉันไม่รู้....”
“ ไม่ต้องกังวล”เขาพูด “ช่วงที่แย่ที่สุดมันจบไปแล้ว ไหนเล่าเรื่องของนายให้ฟังหน่อย แม่ฉันบอกว่านายมีลูกแล้ว...”
และผมก็เล่าเรื่อง Kati ,Andreaและเรื่องของผมในBudapestให้เขาฟัง และหลังจากที่เรากินเบียร์หมดไปอีกสองแก้ว ผมก็เล่าเรื่องที่ผมพบกับตัวเองให้เขาฟัง
Paul เป็นหนึ่งในเพื่อนเก่าที่ดีที่สุดของผม และผมก็รู้ว่าเขาจะรับฟังเป็นอย่างดี
“มันน่าสนใจมาก John ” เขาพูดหลังจากที่ผมเล่าจบ
Paul ไม่ได้หัวเราะหรือว่าบอกผมว่ามันเป็นเรื่องงี่เง่า เขาดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างอยู่ มันเคยมีเรื่องเหมือน Doppelgänger อย่างนี้อยู่นะ คนที่พบกับตัวเองน่ะ ฉันเคยเจอในนิตยสารที่ฉันเขียนงานส่ง
“นายได้อ่านมาไหม” ผมถามและหวังว่าเขาจะมีรายละเอียดข้อมูลเกี่ยวกับมัน
“แค่ช่วงแรก แต่ฉันจำได้ว่าเรื่องแบบนี้เคยเกิดกับคนจำนวนค่อนข้างมากในทุกๆที่
“ดี นั่นเป็นข่าวที่ดี” ผมตอบ “ฉันคิดว่าฉันกำลังบ้าหรือว่าเป็นอะไรไปแล้ว”
“ไม่ John นายไม่เป็นหรอก” เขาพูดยิ้มๆ “แต่นายควรจะระวัง ฉันจำได้ว่าในนั้นมันบอกว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆกับคนที่เห็น Doppelgänger
“ใช่ ฉันก็อ่านเจอมาอย่างนั้น” ผมพูด “ในหนังสือที่Budapestน่ะ “แต่ยังไงก็แล้วแต่ก็ยังดีที่ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว”
“ใช่ นั้นอาจจะทำให้นายสบายใจขึ้น”เขาพูดอย่างจริงจัง “แต่ฉันจำเรื่องจากในนิตยสารได้เรื่องหนึ่ง มันบอกว่า วันหนึ่ง Doppelgänger พยายามที่จะบอกผู้หญิงคนหนึ่งไม่ให้ขับรถไปส่งลูกชายของเธอไปโรงเรียน แต่เธอไม่เข้าใจ ในวันนั้นรถที่เธอขับก็เกิดอุบัติเหตุ เธอและลูกชายของเธอก็เสียชีวิต”
“ หา จริงเรอะ” ผมพูดอย่างประหลาดใจ
“ถ้าเป็นอย่างนี้แล้ว นายก็ควรจะระวังตัวนะ” Paul บอก
“ฉันจะระวัง นายไม่ต้องห่วงหรอก” ผมตอบ
ในความรู้สึกหนึ่ง ผมรู้สึกดีใจที่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมนั้นไม่ใช่เรื่องไม่ปกติ ผมก็เริ่มคิดว่าDoppelgänger พยายามจะสื่ออะไรกับผม แต่เมื่อผมกลับมาคิดเรื่องนี้ก็ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย ผมพยายามที่จะลืมเรื่องนี้และมีความสุขกับเทศกาลคริสต์มาส แต่มันไม่ง่ายเลย
การพักผ่อนในอังกฤษผ่านไปอย่างรวดเร็ว เราได้กินอาหารดีๆ ได้เล่นเกมกับครอบครัว เราได้ไปเยี่ยมเพื่อนๆและครอบครัวในที่ต่างๆ เราสนุกมาก แต่ก็ถึงวันที่เราต้องกลับไปฮังการี
เรานั่งเครื่องบินกลับไปในวันที่29ธันวาคม ผมกลับไปใช้เวลาในปีใหม่กับครอบครัวของAndrea ท่ามกลางหิมะในชนบทของฮังการี ด้วยเหตุที่หิมะตก เราจึงออกจากบ้านไปไหนไม่ค่อยได้และไม่ค่อยมีอะไรทำนอกจากการนั่งในบ้าน ผมจึงเริ่มกลับมาคิดเรื่องDoppelgängerของผมอีกครั้ง และคิดมากขึ้นยิ่งกว่าเก่า ผมพยายามจะหาความหมายของการพบกับตัวเองของผม ดังนั้นAndrea ขึงบอกว่าผมไม่มีส่วนร่วมกับครอบครัวมากเท่าที่ควร แต่เมื่อผมบอกเธอว่าทำไม เธอก็โกรธและทะเลาะกับผม
“ฉันคิดว่าคุณลืมเรื่องงี่เง่านี้ไปแล้วซะอีก” เธอพูด
“ผมพยายามแล้ว Andrea” ผมตอบ “แต่มันยังกลับมาหาผมอยู่เรื่อยๆนี่”
“งั้นมันก็ควรจะไปจากคุณเร็วๆเลย!” เธอตอบ “ ฉันต้องการผู้ชายที่ดูแลครอบครัว คุยกับภรรยาและเล่นกับลูกสาวของเขา ฉันไม่ต้องการคนที่นั่งไปรอบๆบ้านทั้งวันและมองเหม่อไปเรื่อย” และเธอก็เดินออกจากห้องไป
ผมเข้าใจว่าAndrea เหนื่อยมากและต้องการให้ผมสนใจครอบครัวบ้าง ผมก็พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น แต่สองวันต่อมาเราก็กลับบ้าน ผมก็กลับไปทำงานตามปกติในวันจันทร์ที่5 มกราคม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น