บางทีผมคิดว่ามันน่าจะดีกว่าถ้าหากผมบอกเรื่องราวเกี่ยวกับตัวผมเองก่อนที่จะเล่าเรื่องที่เหลือต่อ ผมชื่อ John Taylor, ผมอายุ 34 ปี สูงเกือบสองเมตร มีผมและตาสีน้ำตาลอ่อน มีหนวด ผมเป็นนักเขียนโปรแกรม ,เมื่อ 4 ปีก่อน บริษัทของผมในเมือง Bristol ได้ถูกบริษัทคอมพิวเตอร์ข้ามชาติขนาดใหญ่ที่คุณคงรู้จักถ้าผมบอกชื่อออกไปผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมัน ผมได้รับโอกาสให้มาทำงานที่ Budapest เพราะที่นี่ต้องการคนที่สามารถนำทีมงานชาวฮังการีที่ยังอ่อนประสบการณ์ให้สามารถทำงานที่สำคัญได้ ผมรู้สึกดีใจมาก มันเป็นงานที่ดีกว่าในบริษัท และผมก็คิดว่าคงจะน่าสนใจมากเลยทีเดียวที่จะมาทำงานในต่างแดนโดยเฉพาะเป็นที่ๆ ผมไม่เคยไปมาก่อน
ผมก็เหมือนๆ กับชาวอังกฤษทั่วไป ผมคิดว่าผมก็รู้ 3 สิ่งเกี่ยวกับฮังการีคือ 1.มีแม่น้ำดานูบตัดเมืองออกเป็นสองฝั่งที่เรียกว่า Buda และ pest 2.ทีมฟุตบอลของฮังการีเคยถล่มทีมชาติอังกฤษมาแล้ว 6 ประตูต่อ 3 3.ที่นี่ผู้คนจะกินสตูเนื้อวัวร้อนๆ อยู่ตลอดเวลา
ที่นี่มีสิ่งที่ต้องเรียนรู้มากมาย และผมก็เรียนรู้ได้เร็วมาก!!
บริษัทส่งผมไปเรียนภาษาฮังการีในโรงเรียนกวดวิชา ภาษาฮังการีช่างแตกต่างกับภาษาอังกฤษ ผมได้เรียนแบบตัวต่อตัวกับครูผู้น่ารักคนหนึ่ง ชื่อ Andrea เธอเป็นหญิงสาวชาวฮังการีที่น่ารัก ผมของเธอมีสีน้ำตาลเข้ม ตาของเธอเป็นสีฟ้า และมีรอยยิ้มที่สวยงาม เธอดูเหมือนจะเข้าใจผมดีมากทีเดียว เราจึงเรียนในห้องไม่นานก็กลายมาเป็นเรียนนอกห้อง เราค่อยๆตกหลุมรักกัน และหลังจากนั้นอีก 18 เดือน เราก็แต่งงานกัน
ในแต่ละวันผมจะเดินไปทำงานและกลับมายังแฟลตของผมในตำบลที่ 13 ผมทำงานในสำนักงานใหม่ที่ Vaci utca, ผมใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงในการเดินทางไปถึงที่นั่น เวลาทำงานคือช่วงแปดโมงครึ่งถึงหกโมงเย็น ผมสนุกกับงานมาก ภายในสำนักงานก็ตกแต่งอย่างดี สว่างและทันสมัย ผมรักเพื่อนร่วมงานทุกคนด้วย
Andrea ทำงานคนละช่วงเวลากับผม เธอต้องสอนภาษาฮังการีให้กับนักเรียนชาวต่างชาติในโรงเรียนและบริษัทหลายแห่ง รวมไปถึงรับสอนพิเศษที่บ้านในบางคราว
เราอาศัยอยู่ในฝั่ง Pest ของเมืองซึ่งไม่ห่างจากแม่น้ำดานูบมากนัก ส่วนเดิมของตำบลที่ 13 หรือที่ที่เราอยู่คือถนนแคบๆ ที่เต็มไปด้วยร้านค้า บาร์ ร้านอาหาร มันทำให้รู้สึกได้ถึงความเป็นเมืองที่เก่าแก่ และหนึ่งในถนนแคบๆ เหล่านี้เองที่ผมได้เจอ “ตัวเอง”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น