บทที่ 10 18 มกราคม
วันอาทิตย์เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบสงบ เราไม่ได้คุยกันเท่าไหร่เลย ทั้ง Andrea และผมต่างก็ไม่แน่ใจว่าเรากำลังจะทำอะไร และอะไรกำลังจะเกิดขึ้น
บ่ายสามโมงของวันอาทิตย์ Petra ก็มาถึงเพื่อดูแล Kati
“เกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณสองคนเนี่ย” เธอถามในขณะที่เรากำลังสวมเสื้อโค้ท
“คุณดูเหมือนว่า คุณกำลังจะไปเยี่ยมคนที่โรงพยาบาล มากกว่าไปที่งานปาร์ตี้น้ำชานะ !”
เราพยายามจะฝืนยิ้ม ขณะที่เราออกจากบ้าน แต่เราทั้งสองก็ต่างกลัว
เราตัดสินใจที่จะไปเดินเล่นเพื่อฆ่าเวลาก่อนที่จะไปรอที่นั่น เราไปที่เกาะมากาเร็ต ซึ่งเป็นเกาะที่สวยงาม ตั้งอยู่กลางแม่น้ำดานูบ มันเป็นสถานที่ที่เราชอบไปกัน มีต้นไม้ใหญ่และเต็มไปด้วยนกที่ร้องเพลง เราชอบพา kati ไปที่นั่น เพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ แต่วันนี้ แม้ว่ามันจะเป็นตอนบ่ายของฤดูหนาวที่เงียบสงบ เราก็กำลังคิดมากเกี่ยวกับงานเลี้ยงเพื่อที่จะสนุกกับมัน เราไม่ได้พูดอะไรกันเลย เมื่อถึงเวลาอีกสี่สิบห้านาทีจะหกโมง เราก็เดินข้ามแม่น้ำกว้างสีเทากลับไปที่ถนนของตำบลที่ 13
ตอนหกโมงครึ่ง เรากำลังยืนตรงข้าม ตึกเลขที่ 7 felka utca ตอนนี้มันก็เย็นมากแล้ว และถนนก็มืดเหมือนทุกวัน
“คุณคิดว่าเราควรรอที่ไหนดี “Andrea ถาม
“คุณยืนบนถนนฝั่งนี้แล้วกัน “ ผมตอบ “เมื่อถึงเวลา ผมจะออกมายืนข้างนอกประตู คุณคอยตั้งใจดูและฟังดีดีล่ะ”
เมื่อตอนหกโมงห้าสิบ ผมเดินข้ามถนน ที่นั่นไม่มีใครเลยนอกจากผมและ Andrea
ทันใดนั้น ผมก็ได้ยินเสียง จากนั้นประตูข้างในก็ปิด ผมมองไปที่ Andrea ผมได้ยินเสียงของคนกำลังวิ่ง ประตูถูกเปิดออกและผู้ชายคนหนึ่งวิ่งตรงมายังผม เขาชนผม ผมล้มลงไปที่พื้นและตะโกนว่า “เฮ้...” ผู้ชายคนนั้นมองไปรอบๆ เขามีหน้าเหมือนผมเลย
“ขอโทษ” เขาพูดเป็นภาษาฮังการี และวิ่งออกไปไปอย่างรวดเร็วไปจนสุดถนน ผมลุกยืนขึ้น Andrea กำลังยืนอยู่ตรงนั้นแล้วมองผม ผมเข้าใจทันทีว่าเธอไม่เข้าใจเลยว่าอะไรเพิ่งเกิดขึ้น
“เร็วเข้า ! “ ผมตะโกน “ตามเขาไป”
ผมวิ่งไปสุดถนน และข้ามไปยัง gergely utca ชายคนนั้นพึ่งจะวิ่งลงไปยังบาร์ Andrea วิ่งมายืนข้างๆผมในเวลาต่อมา
“นั่นไง” ผมตะโกน
“เธอเห็นไหม! เขากำลังวิ่งลงไปยังห้องเก็บไวน์ เร็วเข้า!“
ผมวิ่งไปยังบาร์ของ Zsolt และดึง Andrea ให้ตามมา ผมวิ่งลงไปยังบันได และ เปิดประตู แน่นอน มันล็อกอยู่ ตอนนี้เป็นวันอาทิตย์ตอนบ่าย Zsolt ปิดบาร์ในตอนบ่าย ผมนั่งลงบนบันได และมองไปยังประตูที่ล็อค Andrea นั่งข้างๆผม และเอาแขนของเธอโอบไหล่ผมไว้
เมื่อผมมองเธอ เธอมีแววตาที่แปลกในตาของเธอ
ขณะที่เรากำลังกลับบ้าน เราก็พูดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น
“มันเหมือนกับปีที่แล้ว “ ผมพูด “เหมือนเป๊ะเลย “
“แต่ฉันไม่เห็นและไม่ได้ยินอะไรเลย ฉันเห็นคุณล้มลงและตะโกน “ เธอบอก “และมันก็แปลกมากที่คุณล้มลง”
เราเดินกลับบ้านโดยไม่ได้พูดกันเลย เมื่อ petra กลับไป ตลอดเย็นวันนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ สำหรับผม ทุกอย่างเกิดขึ้นเหมือนกับปีที่แล้ว เว้นแต่ว่าในตอนนี้ ไม่มีหิมะ และมันก็ทำให้ชายคนนั้นหนีไปโดยไม่มีรอยเท้า และบาร์ที่เขาเข้าไปมันปิดอยู่
คืนนั้นผมฝันอีกครั้ง
ผมกำลังยืนอยู่ข้างนอกตึก ผมได้ยินเสียงใหม่ มันดังมากเลยตอนนี้ ประตูได้เปิดออก ผู้ชายคนนั้นวิ่งออกมาจากประตูและชนผม เขาหันกลับมาขอโทษ เมื่อผมมองไปที่เขา เขากลับเป็นตัวผมเอง สิ่งแปลกๆเกิดขึ้นอีกครั้งที่ผมฝัน ในฝัน เสียงนั่นดังขึ้นและดังขึ้น แล้วผมก็ตื่นขึ้นมาอย่างหวาดกลัว
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น