บทที่ 11 เศษเสี้ยวหนึ่งของประวัติศาสตร์
วันจันทร์ต่อมา ไม่มีงานสำคัญที่จะต้องทำในสองสามวันนี้ ดังนั้นผมเลยขอหัวหน้าเพื่อจะขอเลิกงานก่อนเวลา ผมบอกเขาไปว่า Andrea ไม่ค่อยสบาย และเธอต้องการให้ผมช่วยเลี้ยงลูกในตอนบ่าย หัวหน้าพูดอย่างคนใจดีอนุญาตให้ผมไปทำงานแค่ตอนเช้าในหนึ่งถึงสองสัปดาห์นี้ จนกว่างานใหญ่จากอังกฤษจะมาถึง ผมตัดสินใจไม่บอก Andrea ว่าผมกำลังจะทำอะไร เธอใจดีมากที่ไปรอคอยกับผมในวันอาทิตย์นั้น ซึ่งเธอไม่ได้อยากไป และผมก็ไม่ต้องการให้เธอโกรธหรือกังวลอีก
ตอนบ่ายสองในวันจันทร์ที่ 19 มกราคม ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดของBudapest พร้อมด้วยหนังสือขนาดใหญ่หลายเล่มตั้งอยู่ข้างหน้าผม มันไม่ใช่หนังสือจริงๆหรอก มันเป็นหนังสือพิมพ์ที่รวมเล่มแล้ว ผมต้องการจะหาทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นในตำบลที่ 13 ในBudapest ในทุกๆวันที่ 18 มกราคม ผมตัดสินใจที่จะอ่านหนึ่งในหนังสือพิมพ์ของฮังการีทีดังที่สุด เพราะว่ามันมีข่าวในBudapestเยอะมากที่สุด ผมขอบรรณารักษ์สำหรับหนังสือพิมพ์ทุกๆเดือนของเดือนมกราคม เริ่มต้นจากสิบปีที่แล้ว
ผมอ่านแต่ละหน้าในทุกปีอย่างละเอียด ผมอ่านระหว่างวันที่ 12 ถึง 25 มกราคมเพราะว่านี่คืออาทิตย์ก่อนและอาทิตย์หลังของวันที่ผมได้พบกับ Doppelgängerของผม ผมจะตั้งใจอ่านทุกครั้งที่ผมอ่านหนังสือพิมพ์ของวันที่ 18 มกราคม มันใช้เวลานานมากกว่าที่ผมคาดไว้ และผมอ่านได้แค่จบในสิบปีแรกของเดือนมกราคมก่อนที่ห้องสมุดจะปิดตอน 5 โมงเย็น แม้ภาษาฮังการีของผมจะดีมาก แต่ก็ยังใช้เวลานานในการอ่านหนังสือพิมพ์เก่าๆ
ผมไปที่ห้องอ่านหนังสือทุกๆบ่าย และค้นพบแหล่งข้อมูลของสิ่งต่างๆที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยเกี่ยวกับBudapest เรื่องส่วนใหญ่ที่ผมอ่านจะเป็นปีก่อน ปี 1990 มันเกี่ยวกับพวกคอมมิวนิสต์ แน่นอนมันมีข้อมูลมากขึ้นและมากขึ้นเกี่ยวกับกลุ่มของนักการเมืองและคนงานที่เข้ามาจากยุโรปทางตะวันออก ผมพบเรื่องราวในอดีตมากขึ้น
บางครั้งผมก็พบข้อมูลเกี่ยวกับตำบลที่ 13 แต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าสนใจ และผมก็ไม่พบอะไรที่เกี่ยวกับ Felka utca
ผมเริ่มคิดว่าผมคงไม่เจออะไรอีก หรือ การอ่านของผมจะทำให้กลับไปยังศตวรรษที่19 ได้ในวันเสาร์ ผมบอก Andrea ว่าผมมีประชุมที่ทำงาน แต่จริงๆแล้วผมไปที่ห้องสมุดตอนแปดโมงเช้า เพราะมีเวลาเต็มวันทำให้เมื่อบ่ายผมก็อ่านได้ถึงปี 1940
มันเกือบถึงเวลาปิดแล้วเมื่อผมอ่านไปถึงวันที่ 19 มกราคม ปี 1945 ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก แต่ผมก็เห็นบางอย่างที่หน้าสุดท้ายของหนังสือพิมพ์ Budapest มันสะดุดตาผมมาก มันเขียนเป็นภาษาฮังการีว่า
“แม่ยังสาวและลูกถูกฆ่าในขณะที่การต่อสู้จบแล้ว”
ข่าวบอกว่าเมื่อวาน (วันที่ 18 มกราคม!) เป็นวันที่การต่อสู้ระหว่างทหารเยอรมันและชาวรัสเซียจบลง จากนั้นข่าวก็มีต่อว่าวันนั้นเป็นวันที่เป็นความสุขสำหรับฝั่งPest แต่กลับเป็นความเศร้าสำหรับผู้คนในตำบลที่ 13 : ทหารรัสเซียได้ระเบิดตึก gergely utca แต่มันไม่ระเบิด มันเพียงแต่ทำลายห้องใต้ดิน และทำให้แม่ยังสาวและลูกสาวของเธอเสียชีวิต ผู้หญิงที่ตายมาทราบชื่อทีหลังว่าเธอคือนาง Szabo
ผมถ่ายเอกสารเรื่องทั้งหมดนี่แล้วกลับบ้าน ผมตัดสินใจที่จะบอกเอนเดรียว่าผมเจออะไร
“แคุณไปไหนมา” Andrea ถามขณะที่ผมเดินเข้าแฟลต
“คุณหมายความว่าไง” ผมถามตอบ
“ฉันโทรไปหาคุณที่ทำงานเพื่อจะบอกคุณว่าจะพา kati มาตอนบ่ายนี้ “ เธอตอบ
“เลขานุการบอกว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่น และเธอก็บอกว่าไม่มีประชุมด้วย” Andreaโกรธมาก
ผมมองที่พื้น
“เออ จอห์น “ เธอพูดต่อ “ตอนนี้คุณไปที่ไหนล่ะ Felka utca? Gergely utca? หรือถนนงี่เง่าที่ไหนอีก
“Andrea” ผมเริ่ม “ผมไปอ่านหนังสือพิมพ์เก่ามา” ผมเอาสำเนาหนังสือพิมพ์ออกมา “ดูนี่สิ” ผมพูด
เธออ่านอย่างรวดเร็ว
“แล้ว คุณคิดอะไรเกี่ยวกับการแสดงนี้ล่ะ “ เธอถาม เธอท่าทางโกรธมาก
“คือว่าดูวันที่สิ” ผมพูด “ถนนด้วย มันเป็นวันที่ 18 มกราคมเหมือนกันและ เป็น gergely -utca ด้วย
“แล้วคุณจะทำยังไงต่อ” เธอตอบ
“คือ..เราต้องพยายามหาคนๆหนึ่งจากครอบครัวของนาง Szabo นะผมคิดว่างั้น “ ผมตอบ
“บางทีพวกเขาอาจจะอยู่ในตึกนั้นก็ได้ “
“อย่าพูดว่า ‘เรา’ ” เธอตอบ “ฉันบอกคุณเมื่ออาทิตย์ที่แล้วว่ามันเป็นครั้งสุดท้ายของฉัน ยังไงก็ตาม มันตึกไหนล่ะ Gergely utca หรือ Felca utca ล่ะ “
“ผมไม่รู้” ผมตอบ “แต่ถ้าคิดนะ Doppelgänger ของผม ออกมาจากตึกใน felka utca และวิ่งรอบ gergely utca ในวันที่ 18 มกราคม บางทีคนที่หลบการต่อสู้อยู่ในบ้านของเขา เขากำลังไปเยี่ยมเพื่อน เขาได้ยินเสียง เลยวิ่งกลับบ้านมาดูว่าอะไรเกิดขึ้น ดังนั้นเขาอยู่ใน gergely utca “
“คุณเล่าเรื่องได้ดีมากเลย จอห์น “Andrea พูดและเดินไปยังห้องนอน
“แต่... Andrea” ผมพูด แล้วเดินตามเธอไป “ผมพบแล้วไง คุณไม่เข้าใจหรอ ? ถ้าคุณไม่เข้าใจ ผมก็จะไม่เป็นอิสระจากความฝันนี้ ผมต้องรู้ความจริงให้ได้ มันอาจจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับผมก็ได้ มันจำเป็นต้องมีเหตุผลในการเจอDoppelgänger”
“ฟังนะจอห์น” เธอบอก “คุณจะทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ แต่อย่าหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากฉันนะ เข้าใจไหม?
และเธอก็อุ้ม kati ที่แต่งตัวเตรียมจะออกไปข้างนอก และเธอก็สวมโค้ทของเธอแล้วออกไปข้างนอก
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น